02 Ίχνη

Τέτοιος σηκώθηκε άνεμος

Τέτοιος σηκώθηκε άνεμος

Γύρισε πάλι ως τη λίμνη
για να βρει τη νιότη της
κι έγειρε δίπλα στη μορφή της…
σβήνοντας.

Είδε αγέρα να κοπάζει
πίστη και λόγια να γερρνάν,
φίλους που χρόνια μας συντροφεύαν
να μην τους θυμάται πια.

Είχε μια ευχή σχεδιασμένη
γεμάτη πρόβες η ζωή,
μα τώρα που άνοιξε η αυλαία
στέκει ανυπόφορη… η σιωπή.

Κι εγώ αγγίζω τα όνειρά μου
στο ζύγι βάζω και μετρώ τις υποσχέσεις
και οι ελπίδες βάρυναν.

Την επομένη θα ‘μαι πιο ξένος
τη χθεσινή πιο μοναχός.
Καθώς ο χρόνος ξεθωριάζει
νοιώθω ολοένα πιο στεγνός.

Σέρνομαι πάλι ως τη λίμνη
για να βρω τη νιότη μου,
τα ξεχασμένα, τα χαμένα
μην κι έσβησα… τα ίχνη μου.

  • Στίχοι: Γ. Πολύζος
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΖΟΣ (φωνή, synthi)
ΦΑΚΟΥΡΑΣ ΜΙΧΑΛΗΣ (ηλ. κιθάρα)
Χωρίς σχόλια
Share : facebooktwittergoogle plus
pinterest



No Response

Leave us a comment


No comment posted yet.

Leave a Reply