15 Κρυφές Χαράδρες

Πατριδολαγνεία

Πατριδολαγνεία

Στο βλέμμα σου είδα παραμύθια
με δράκους, Θεούς και ληστές
μαγείες στα λόγια και αλήθεια
βγαλμένη θαρρείς απ’ το χτες.

Κι όμως δεν αγγίξανε τα πλήθη
που ποθούνε σάρκες ωμές
κι αναγκάζονται λόγοι και μύθοι
σε χαράδρες να πέφτουν παλιές.

Παίρνω συντρόφους μου, τους losers, στις μουσικές
για να ανοίξω δρόμους και να ακουστούν οι κραυγές.

Σε αγγίζω, φεύγω και ξανάρχομαι εκεί,
εκεί που στέκω κι η προσευχή δεν πάει πια πουθενά,
παρά σε υπόγεια υγρά…
μαζί με σημαίες, με σκόνη γεμάτες
πορτρέτα σκυμμένα, σκιές που γυρνάνε
τελικά στην αρχή.

Όταν μιλούσαμε ήταν όλα απλά,
μας ξεχώριζαν με μια πινελιά
μα τώρα κλώνοι πολλοί
στέκουν μπροστά στην TV.

Με μάτια καμένα, αυτιά κολλημένα,
κορμιά τεντωμένα
με το τίποτα ένα να στεκόμαστε εκεί,
καθιστοί και κενοί.

Κι αυτοί που κοιτάνε σα χαμένοι
θα τρέμουν μπρος σε κάθε στολή
μα μόλις νοιώσουν λίγο βολεμένοι
καταριούνται και κρίνουν μαζί.

Βρίσκουν θύματα στους εύκολους τους στόχους, σε αυτούς με ανοιχτές τις πληγές,
λιγουρεύονται παράθυρα σε κόσμους, ισορροπώντας σε χαράδρες κρυφές.

Παίρνω συντρόφους μου, τους losers, στις μουσικές
για να ανοίξω δρόμους και να ακουστούν οι κραυγές.

  • Στίχοι: Γ. Πολύζος
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΖΟΣ (φωνή, synthi)
ΜΙΧΑΛΗΣ ΦΑΚΟΥΡΑΣ (ηλεκτρ. κιθάρα)
Χωρίς σχόλια
Share : facebooktwittergoogle plus
pinterest



No Response

Leave us a comment


No comment posted yet.

Leave a Reply